...SeN üZüLmE...

Bu yazı "ruh bedenden ayrılınca" yazısına yazdığı yorumdan dolayı; saygıdeğer anneme ithaftıR...

ANNEM
Hani eski zaman masalları anlatır

Hüznümü huzura dolarsın

Kaşım gözümden çok içim bir parçan
Annem sen benim yanıma kalansın
Hani bir biblon vardı kırdığım
Üstüne ne kırgınlıklar yaşadın
Ama bil ki ben de parçalandım
Annem ben senin yanına kalanım
Annem annem
Sen üzülme
Sözlerin hep yüreğimde
Uzayan sohbet gecelerinde
Rolleri unutup dost oluruz
Bizi bağlayan bu kan değil yalnız
Annem biz birbirimize kalanız
Ben kararlı uçarken yolumda
Sen çatık kaşların altından

Katıksız sevgiyle bakarsın

Annem sen benim yanıma kalansın

Annem annem

Gel üzülme

Ben hala senin

Dizlerinde...

Gülümsemenin beni ne kadar güzelleştirdiğini görmeye devam edeceksin annem. Yeri geldiğinde ağlamanın ne kadar çirkinleştirdiğini görebileceğin gibi. Hayat her zaman gülmeme, gülmemize izin verse sıkıcı olurdu zaten. O zaman ne ben yazı yazabilirdim, ne de sen hiç yeteneğim yok demene rağmen böyle güzel dile getirebilirdin duygularını. Üzüntüler daha da yararlı oluyor ilişkimiz için, o zaman daha da çok bağlanıyor insan anasına. Hem onu üzmek istemezken, hem de bir tek anasının göğsünde bulabiliyor aradığı huzuru. Bir tek anasının dizinde ağlayabiliyor.

Ne günler yaşadık ve nicesi de bizi beklemekte anacığım. Her zaman destek olduk birbirimize; yol ayrımlarımıza, fikir çatışmalarımıza rağmen saygımızı yitirmemeyi bildik. Ne yaşarsak yaşayalım, sevgisinden bu kadar emin olabileceğimiz kaç kişi var ki hayatlarımızda. Arkanı döndüğünde, sırtından bıçaklanmayacağına emin olduğun; hatta o bıçak eğer eninde sonunda saplanacaksa bir yerlere, kendine saplayacağını ama karşısındakine kıyamayacağını bildiğimiz.

Devrim uğruna yol aldık hep bu hayatta. Ne kazandık demiyorum, ne kazanacağımız da ortada. Sadece dürüstlüğümüzle yaşadık.

Devrim uğruna ömrünüzü tükettiniz ve bizleri de öyle yetiştirdiniz ve ben sadece bunu miras olarak alıyorum sizden. Ne ev, ne araba, ne de yakut bir broş istemiyorum. Sizin çocuğunuz olmanın gururuyla, düşmanınızın bile dürüstlüğünüzden bahsettiği bu değerleri istiyorum.

Karnında ilk tekmelerimi attığım günlerde, gizli dosyaları benimle taşıyordun, devrim uğruna ve şimdi bende devrim uğruna yaşıyorum, yaşanılacak ne varsa.

Bu ülkeyi, dünyayı değiştiremeyeceğimizi biliyorum. Bunu, sizlerin yıllardır verdiği çaba karşısında, ellerinizin boş kalmasıyla görebiliyorum. Yinede sizin öğrettiğiniz ümitlerle yaşıyorum ve böyle yaşamaya da devam edeceğim.

Belki birgün devrim olur, aşkla, sevgiyle... Herkes eşit haklara sahip olarak yaşar hayatını. Doğdukları koşulların eşitliğinin verdiği huzurla, belki daha rahat yaşayabilirler yeni nesiller hayatlarını.

Dünyaya çocuk getirmek en büyük arzumdu bunu hepiniz biliyorsunuz, her koşulda getirebilirdim bebeğimi dünyamıza. Sizin yaşama göğüs gerdiğiniz gibi bende aynı çabayı gösterip, bizim gibi çocuklar yetiştirmek isterdim. Ama şimdi sadece yeğenlerim var, umarım hayat her zaman onların yanında olmama izin verir ve onları kendi çocuğum gibi, yetiştirilmelerinde ablama destek çıkabilirim. En azından o size bu duyguyu hissettirdi diye içim rahat anneciğim. Belki; "anne olunca beni anlarsın" dediğin hissi hiç anlayamayacağım, ama inan, her ne kadar anlamaz gözüksemde, her dediğin benim için çok önemli, ben de senin kadar farkındayım.

Bu yüzden için rahat olsun, bana güvendiğini, bu yüzden işini kolaylaştırdığımı biliyorum. Her ne kadar söylesemde, rahat olamayacağını da biliyorum. Dediğin gibi duvara tosladım, ama hangimiz toslamıyoruz ki, daha kaç kere toslayacağım kim bilir?

Senden tek istediğim hiçbir zaman yılma annem. Her zaman göğsüne yatır beni, dizlerinde ağlamama izin ver. İzin ver ki bende risk almaktan kaçmayayım hayata karşı.

Her an yan yana olmaya devam edemeyebiliriz, özellikle son yıllarımızı yaşadığımızın bilincindeyim. Daha nice ayrılıklar bizi bekliyor. Sen hep destek çıkmaya devam et bana, hep hissettir bunu, hissettir ki; kilometrelerce uzağında olsam bile, dualarının benimle olduğunu bilerek, kendimi güvende hissedeyim.

Ve bir gün gelecek senin çok küçük yaşta yalnız kaldığın gibi bende yalnız kalacağım. Bunu bana daha geç yaşatman için lütfen her şeye üzme kendini güzel annem, hiçbir anne üzülmesin zaten. Sen üzüldükçe ömrümüzden, yaşanılacaklarımızdan çalıyorsun. Hayatımın ne kadar çok evresinde yanımda olursan, hayatım o kadar kolay olur.

Her şey için teşekkür ederim. Seni her zaman seveceğimi, benim için çok önemli olduğunu bilmeni istiyorum.

Seni Seviyorum ANNeM...